Светот на уметноста и инспирација
Што е фреска?
Фреската е една од најзначајните техники на ѕидно сликарство во историјата на уметноста. Иако најчесто се поврзува со уметничката ренесанса, фреската се користела илјадници години пред тоа. Денес, таа е инспирација како за старите, така и за современите уметници.
Создадени со сликање директно на малтер, фреските нудат трајност каква што не се среќава кај сите форми на уметност. Не е изненадувачки што муралистите ја претпочитаат токму оваа техника. Тоа го докажуваат и добро зачуваните ремек-дела, вклучувајќи ги ѕидовите во Помпеја или делата на ренесансниот уметник Микеланџело и неговиот светски познат таван на Сикстинската капела.
Што е фреска?
Фреската е вид на сликање при кое се слика со боја на ѕид или таван во просторија, и тоа со нанесување на пигмент на интонако (најгорниот слој на малтерот). Италијанскиот збор fresco значи „свеж“, бидејќи вистинското интонако под фреската мора да биде влажно при нанесувањето на боите. Станува збор за директно нанесување на пигмент на влажен малтер, што овозможува долготрајност на боите и на самата слика.
Видови фрески
Постојат три вообичаени типа на фрески: buon (вистинска), secco (сува) и mezzo (средна).
При сликањето на buon фреска („вистинска фреска“), уметникот работи директно на влажен малтер. Поради природната лепливост на интонакото, користениот пигмент не мора да содржи никакво врзувачко средство кое би ја поврзало бојата со ѕидот. Наместо тоа, може едноставно да се измеша само со вода.
Спротивно на тоа, secco („сува фреска“) користи сув малтер како платно. За боите да се задржат на ѕидот, потребно е пигментите да се измешаат со врзувачко средство, како што е лепак или жолчка од јајце.
Mezzo („средна фреска“) се слика на речиси суво до полусуво интонако. За време на ренесансата, овој тип на фреска стана широко распространет и со текот на времето ја надмина популарноста на buon фреската.
Уметниците при сликањето фрески користат рачно изработени бои. Тие се состојат од минерални пигменти кои се добиваат од земјата. Овие пигменти најдобро му одолеваат на алкалното дејство на варта, која брзо ги уништува заситеноста и јасноста на боите. Пигментите се мешаат со дестилирана вода и се чуваат главно во стаклени садови.
Од четките се користат сите видови влакна, но најчесто поцврсти животински влакна. Дали четките ќе бидат тркалезни или рамни зависи од деловите и типот на фреската. Сепак, внимавај на многу нежните влакна, кои можат да опаѓаат и да остават несакани влакненца во твојата фреска.
Денес се запознавме со дел од теоријата, ги сумиравме главните типови на фрески и, пред сè, објаснивме што всушност претставува фреската. Следниот пат ќе нурнеме во историјата на овој тип на сликарство и ќе зборуваме за најпознатите фрески во светот на уметноста.
Со радост,
Сабина