Светот на уметноста и инспирација

Изгледа дека ренесансните уметници продолжуваат да ја збогатуваат светската културна баштина и 500 години по својата смрт, бидејќи нивните дела често поминуваат векови скриени од јавноста на тајни или сосема очигледни места, пред некој да ги открие и да ги сподели со јавноста. Најновиот случај се 2 слики работени со масло кои во Ватиканскиот музеј беа откриени пред неколку дена. Сликите цело време биле пред наши очи, но останале незабележани досега. И не беа тоа било какви слики – германскиот историчар на уметност Arnold Nesselrath вели дека се работи за дела со несомнено повисок квалитет од оние што се наоѓаат во истата просторија.

Во Ватиканскиот музеј во март 2015 година започнаа реставраторски работи кои требаше да завршат подоцна истата година. Меѓу другото, работите се вршат и во Константиновата соба каде што беа пронајдени две нови дела. Константиновата соба го добила името по темата што ги краси нејзините ѕидови. Самите ѕидови големиот маестро не успеал да ги заврши бидејќи го спречила неговата прерана смрт. Неговите ученици ја досликале според неговите скици, прикажувајќи во неа сцени од животот на царот Константин Велики. Сепак, двете пронајдени дела укажуваат на тоа дека Rafael сепак успеал нешто да заврши.

Реставраторот Fabio Piacentini потврди дека сега е сосема сигурно оти двете алегориски фигури на ѕидот се дело на самиот Rafael. Едната фигура го претставува Пријателството, а другата Правдата. Piacentini вели дека сликите се работени со техника – масло на ѕид, многу необична и специфична техника. Реставраторите започнаа со чистење и ја забележуваат прецизноста на потезите што е типична за маестрото. Особено на фустанот на една од алегориските фигури се гледаат прекрасни потези со четка и нијансирање од зелена кон сина. Инаку, Rafael имал посебна „на топло“ техника – нанесувал густ слој природна смола додека е топла, а таа, кога ќе се исуши, се однесувала како платно.

Rafael бил уметник кој сакал да експериментира и да испробува нови техники. Се знае, вели Arnold Nesselrath, дека сакал целата Константинова соба да ја изработи во горенаведената техника, но за жал, поживеал само колку да ги направи овие две слики. Остатокот е направен на традиционален начин.

Rafael Sanzio da Urbino, познат само како Rafael, ја сочинува големата тројка на ренесансни мајстори, заедно со Michelangelo и Leonardo. Бил неверојатно продуктивен и оставил зад себе голем број дела, и покрај смртта на 37-годишна возраст. Повеќето од неговите дела можат да се најдат токму во Ватиканската палата и неговите тамушни работи претставуваат централен и најважен дел од неговиот опус.

Константиновата соба е една од просториите за чие украсување папата Јулиј II го ангажирал тогаш младиот Rafael. Овие соби требало да бидат папски соби за прием, а извонредните дела на нивните ѕидови имаат вредност како оние на Michelangelo во Сикстинската капела, која се наоѓа недалеку од нив. Се претпоставува дека папата сакал делата на младиот уметник да ги засенат оние што ги нарачал претходниот папа, Александар VI. Интересно е што и папата и маестрото починале додека дошло време за сликање на Константиновата соба. На нејзините ѕидови е прикажан триумфот на христијанството над паганството, но самата соба е помалку популарна од останатите од проста причина што се знае дека ја работеле ученици, а не маестрото. Со ова ново откритие, тоа може да се промени.